Monday, August 2, 2010

a girl










All by Tetsuomi Sukeda

15 comments:

Amilcar Moretti said...

Notsoyellow. No sé como llamarte.Hay en tu blog una foto tuya, creo, y muchas imágenes de diferentes creadores. Yo soy Amílcar Moretti, de Argentina. Lo comprobarás en mis dos sitios web, una página web y un blog. Veo que te gusta Japón y Argentina. ¿Argentina? ¿Por qué? En todo caso, tenemos algo en común: Argentina. Explícame por favor por qué Argentina. Yo he nacido en Argentina, y soy argentino. Mi Pasión es Argentina. O una de mis Pasiones. Lo que yo siento por Argentina, que es comprensión y rechazo, intriga, lo llamo La Pasión Argentina, como verás en uno de los links de mi página web.
Hay películas, varias que citas, que son de mi entero gusto. No recuerdo ahora algunos de esos títulos porque estoy aquí, en el correo, y no en tu perfil. Debo confesarte también que Woody Allen cada vez me convence menos. Las últimas cuatro o cinco películas de Allen opté por no verlas. Y aclaro que lo sigo desde hace tres o cuatro décadas, desde que comenzó.
Tu sitio me parece muy pero muy interesante, y además muy útil. Refleja además perseverancia, lo que tal vez tenga que ver con tu profesión, curadora de arte. Yo soy periodista desde hace muchos pero muchos años, varias décadas, y me especialicé en crítica de cine. Tengo, creo, unas 4.000 publicaciones firmadas. Ahora, en los últimos meses, además de trabajar como periodista como siempre, he optado por escribir temas más personales en mi página web y blog. Cuando digo "temas personales" me refiero a Cultura, Política y Erótica. A mi entender, la Cultura es un asunto de Política y Erótica. La Argentina es una Erótica. Me aferro a la idea de que debe restar aún una Pasión Erótica en casi todas los asuntos del hombre.
Espero que esto se entienda bien, sin referencia a lo, me animo a decirte, lo genital. Es que por internet todo se entiende bastante mal. El desentendimiento, la falta de simetría en la comunicación cara a cara, parece aumentada por el diálogo digital. Pero, fin, supongo que debe haber una forma de hacer contacto.
Voy a visitar ahora los sitios que recomiendas. Las imágenes de los autores que muestras en cada post son más que interesantes. Deberías escribir en cada caso algún dato sobre los artistas, la mayoría más o menos nuevos, o jóvenes, o bien muchos de ellos, que desconozco.
Bueno, espero tu respuesta. Para que estés tranquila, te mando las direcciones de mis sitios:
www.moretticulturaeros.com.ar
amilcarmoretti.wordpress.com
e-mail: amilcar@moretticulturaeros.com.ar
moretti_ah@netfly.com.ar

(Me atrevo a una sugerencia: si no lees castellano-español, apela al traductor de Google, que es horrible, traduce como en el lenguaje de Tarzán).
Amilcar Moretti
Argentina

Amilcar Moretti said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Amilcar Moretti said...

¿Has recibido mi comentario?
Amilcar Moretti
Argentina
www.moretticulturaeros.com.ar
amilcarmoretti.wordpress.com

Amilcar Moretti said...

Bueno, una buena noticia tu respuesta. Ocurre que internet, creo, aumenta la conexión pero no la comunicación. Estamos todos más conectados pero no mejor comunicados. Es paradójico. Por una parte, hay cierta desconfianza en esta conexión a distancia, digital y a oscuras, con personas sin rostro y sin cuerpo. Cualquiera puede mentir, fingir ser lo que no es. Y por otra parte, existe una riesgosa inocencia o ingenuidad que supone que internet nos comunica más profundamente. Y además está el flirteo, lo galante, la seducción, que no me parece mal, pero parece una búsqueda a ciegas. Uno puede encontrarse con Hannibal Lector. O Himmler.
Pero lo importante es que has dado una respuesta. Tu blog es muy interesante y útil. A mí me ha resultado un hallazgo más que eficaz para descubrir creadores que no conocía. Pero, repito: deberías incluir algún dato sobre los artistas: nacionalidad, edad, y alguna breve mención sobre su obra. No obstante, entiendo tus razones.

Yo no tengo conocimientos de inglés. Sólo unas pocas nociones. Pero creo arreglarme con la lectura del inglés. En cambio, para mí el idioma holandés o neerlandés es un misterio. Alguna vez he visto películas holandesas. Me parecieron frías pero de buen registro visual y buen retrato de vida. Además, Verhoeven, en Holanda o Hollywood. Y algún cineasta más, que en este momento no recuerdo (debería consultar mi archivo).

En tu lista de películas mencionas “La notte”. Antonioni, ¿a él te refieres? La ví en el momento de estreno, hace cuatro décadas. La utilizo a veces en los cursos y clases que dicto sobre lectura del lenguaje del cine. Hay que seguir a Antonioni en Tarkovski, en Zokurov, y en algunos directores chinos. El uso de los planos secuencia, los “momentos muertos” y los silencios. Dicen que en el “plano secuencia” (el plano muy largo en el cine) está el futuro del cine ante la competencia del lenguaje video-clip.

Las películas de Clint Eastwood me parecen obras del último clásico. Me gustan mucho. “Tarnation” es otro tema, pero pienso que es válido. Me gusta, mi divierte con su ironía subversiva y su tristeza inmensa. Kieslowski lo valoré mucho hace años. Ahora, no sé. Pero creo que sus películas tienen momentos muy buenos. Los hermanos Coen son muy incisivos. “No country for old men” (creo que así se escribe) me pareció una película lograda por su metáfora sobre la violencia psicótica de Estados Unidos, por la idea de que el Mal (Chigurth, ¿te acuerdas?) no puede ser exterminado y porque hay un mundo nuevo que no puede entenderse con los paradigmas anteriores (los de Tommy Lee Jones). Película esclarecedora.
(continúo en otro mensaje)

Amilcar Moretti said...

¿Sabes que creo? Que el Imperio de USA está en decadencia, pero aún va a hacer mucho daño. En Sud América, donde está ubicada Argentina, hay muchas guarniciones militares en Colombia. En Centro América tienen muchos soldados en Haití, Guatemala, El Salvador, países hermanos de destino trágico. Hace un mes desembarcaron 7 mil soldados norteamericanos en Costa Rica. ¿Para qué? Bueno, creo que ese espíritu belicista y terminal es lo que registra “No country for old men”. Creo que también se ve bien en “Tarnation”, aunque el protagonista suscita cariño y piedad.

En cuanto al tango. Desde hace unos cinco años se ha producido aquí una revalorización del tango. La mayoría de los argentinos no sabe bailar tango.Hasta hace diez años la mayoría del pueblo no escuchaba tango. El tango aquí tuvo su momento de oro entre los años 30 y 50 del siglo XX. Mi padre y mi madre sabían bailar muy bien. Mi padre era compositor de tango y director de una orquesta de tango. Era violinista. Mi madre ejecutaba el bandoneón (instrumento de origen alemán). El tango es sensual, muy corporal. Cuerpo a cuerpo. Es una forma de hacer el amor. Sexo. Muy erótico y sensual. Me encantan las piernas de las mujeres que bailan tango, con sus medias negras y sus tacos altos, stilettos. Con mi esposa –yo “siempre estuve casado”, siempre estuve unido en matrimonio, “nací casado”-, siempre hablamos de ir a clases de tango. No lo bailo pero lo escucho mucho. Te sugiero que ingreses y escuches la música de mi link “La Pasión Argentina” en mi página web: www.moretticulturaeros.com.ar. El tema musical es el tango “Vida mía”. La orquesta es la de Osvaldo Fresedo, hace 60 años. No existe más esa orquesta. Fresedo, un maestro. Una vez que visitó Argentina Dizzy Gillespie pidió ejecutar música con Fresedo, y grabaron “Vida mía”. (“vida mía” es la mujer amada, o la Argentina, que es mujer).
Borges, debería escribirte un libro sobre él. La Patagonia, debería escribirte otro libro. Ya lo haré. Te recomiendo unas películas recientes argentinas que muestran la Patagonia con bastante verismo: “El perro” y “Historias mínimas”, ambas de Carlos Sorín. También “El viento se llevó lo qué”, de Carlos Agresti, que vivió y filmó bastante en Holanda, sus primeras películas. De Pablo Trapero está “Nacido y criado”, filmada en la Patagonia, pero en otra zona menos árida. Puede conseguirla en internet. No sé si hay subtítulos, tal vez en inglés, no creo en neerlandés. De Agresti debe haber películas allí, en organismos oficiales o fundaciones.
Querida Mónica, continúo el estudio de tu blog. Me llamó la atención Theo Mercier, aunque quizás algo artificioso. En tu blog me ha parecido observar que, en los primeros tiempos, preferías imágenes más realistas en blanco y negro. Luego, has ido en evolución hacia artistas más oníricos, surrealistas, hiperrealistas, abstractos.
Bueno, dejo por ahora de escribirte.
“Casablanca”, de Curtiz, con Humphry Bogart: “Esto puede ser el comienzo de una gran amistad”.
Un saludo cordial.
Amilcar Moretti
Argentina
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

¿Sabes que creo? Que el Imperio de USA está en decadencia, pero aún va a hacer mucho daño. En Sud América, donde está ubicada Argentina, hay muchas guarniciones militares en Colombia. En Centro América tienen muchos soldados en Haití, Guatemala, El Salvador, países hermanos de destino trágico. Hace un mes desembarcaron 7 mil soldados norteamericanos en Costa Rica. ¿Para qué? Bueno, creo que ese espíritu belicista y terminal es lo que registra “No country for old men”. Creo que también se ve bien en “Tarnation”, aunque el protagonista suscita cariño y piedad.

En cuanto al tango. Desde hace unos cinco años se ha producido aquí una revalorización del tango. La mayoría de los argentinos no sabe bailar tango.Hasta hace diez años la mayoría del pueblo no escuchaba tango. El tango aquí tuvo su momento de oro entre los años 30 y 50 del siglo XX. Mi padre y mi madre sabían bailar muy bien. Mi padre era compositor de tango y director de una orquesta de tango. Era violinista. Mi madre ejecutaba el bandoneón (instrumento de origen alemán). El tango es sensual, muy corporal. Cuerpo a cuerpo. Es una forma de hacer el amor. Sexo. Muy erótico y sensual. Me encantan las piernas de las mujeres que bailan tango, con sus medias negras y sus tacos altos, stilettos. Con mi esposa –yo “siempre estuve casado”, siempre estuve unido en matrimonio, “nací casado”-, siempre hablamos de ir a clases de tango. No lo bailo pero lo escucho mucho. Te sugiero que ingreses y escuches la música de mi link “La Pasión Argentina” en mi página web: www.moretticulturaeros.com.ar. El tema musical es el tango “Vida mía”. La orquesta es la de Osvaldo Fresedo, hace 60 años. No existe más esa orquesta. Fresedo, un maestro. Una vez que visitó Argentina Dizzy Gillespie pidió ejecutar música con Fresedo, y grabaron “Vida mía”. (“vida mía” es la mujer amada, o la Argentina, que es mujer).
Borges, debería escribirte un libro sobre él. La Patagonia, debería escribirte otro libro. Ya lo haré. Te recomiendo unas películas recientes argentinas que muestran la Patagonia con bastante verismo: “El perro” y “Historias mínimas”, ambas de Carlos Sorín. También “El viento se llevó lo qué”, de Carlos Agresti, que vivió y filmó bastante en Holanda, sus primeras películas. De Pablo Trapero está “Nacido y criado”, filmada en la Patagonia, pero en otra zona menos árida. Puede conseguirla en internet. No sé si hay subtítulos, tal vez en inglés, no creo en neerlandés. De Agresti debe haber películas allí, en organismos oficiales o fundaciones.
Querida Mónica, continúo el estudio de tu blog. Me llamó la atención Theo Mercier, aunque quizás algo artificioso. En tu blog me ha parecido observar que, en los primeros tiempos, preferías imágenes más realistas en blanco y negro. Luego, has ido en evolución hacia artistas más oníricos, surrealistas, hiperrealistas, abstractos.
Bueno, dejo por ahora de escribirte.
“Casablanca”, de Curtiz, con Humphry Bogart: “Esto puede ser el comienzo de una gran amistad”.
Un saludo cordial.
Amilcar Moretti
Argentina
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

Nou, goed nieuws voor uw antwoord. Het gebeurt dat het internet, denk ik, verhoogt de verbinding, maar geen communicatie. We zijn allemaal meer aangesloten, maar niet beter worden gecommuniceerd. Het is paradoxaal. Aan de ene kant is er enige argwaan in dit afgelegen connectiviteit, digitale en donker, met mensen zonder gezicht lichaam. Iedereen kan liegen, pretenderen te zijn wat niet. Aan de andere kant is er een riskante onschuld of naïviteit die ervan uitgaat dat het internet ons verbindt dieper. En er is het flirten, de dapperheid, verleiding, die niet lijkt slecht, maar het lijkt een zoektocht in het donker. Men vindt Hannibal Lector. Of Himmler.
Maar het belangrijkste is dat u een antwoord hebt gegeven. Uw blog is zeer interessant en nuttig. Ik vind is een meer dan effectieve aan kunstenaars die niet wist te ontdekken. Maar ik herhaal: Je moet ook wat informatie over de kunstenaars: nationaliteit, leeftijd en enkele korte vermelding van zijn werk. Echter, ik begrijp je redenen.

Ik heb geen kennis van het Engels. Slechts een paar begrippen. Maar ik maak je klaar om het Engels te lezen. Maar voor mij de Nederlander of de Nederlandse taal is een mysterie. Films die ik ooit heb gezien in Nederland. Ik leek koud, maar goede staat en goed visueel beeld van het leven. Bovendien, Verhoeven, Holland of Hollywood. En sommige filmmaken dat ik nu niet het recht onthouden (je moet mijn dossier te zien.)

In uw lijst van films die u noemt "La notte". Antonioni, doe wat bedoel je? Ik zag haar op het moment van introductie, de laatste vier decennia. Soms gebruik ik het in cursussen en lessen die ik geef over het lezen van de taal van de cinema. We moeten blijven in Antonioni Tarkovski in Zokurov, en in sommige Chinese bestuurders. Het gebruik van sequentie-shots, de "pauzes en stiltes. Ze zeggen dat de "serie shot" (het vliegtuig te lang in de bioscoop) is de toekomst van de cinema van de concurrentie van video-clip taal.

Clint Eastwood's films lijken me de laatste klassieke werken. Ik hou echt van. "Tarnation" is een andere zaak, maar ik denk dat het geldig is. Ik hou van mijn plezier met zijn subversieve ironie en verdriet overweldigend. Kieslowski ze gewaardeerd ons al jaren. Nu, ik weet het niet. Maar ik denk dat zijn films hebben echt goede momenten. De gebroeders Coen zijn zeer scherp. "No Country For Old Men" (ik denk dat dit is geschreven) vond ik een film die door zijn psychotische geweld metafoor voor de Verenigde Staten, door het idee dat het Kwaad (Chigurth, weet je nog?) Kan niet worden uitgeroeid en want er is een nieuwe wereld die niet begrepen kan worden met eerdere paradigma's (Tommy Lee Jones). Film verhelderend.

Amilcar Moretti said...

Nou, goed nieuws voor uw antwoord. Het gebeurt dat het internet, denk ik, verhoogt de verbinding, maar geen communicatie. We zijn allemaal meer aangesloten, maar niet beter worden gecommuniceerd. Het is paradoxaal. Aan de ene kant is er enige argwaan in dit afgelegen connectiviteit, digitale en donker, met mensen zonder gezicht lichaam. Iedereen kan liegen, pretenderen te zijn wat niet. Aan de andere kant is er een riskante onschuld of naïviteit die ervan uitgaat dat het internet ons verbindt dieper. En er is het flirten, de dapperheid, verleiding, die niet lijkt slecht, maar het lijkt een zoektocht in het donker. Men vindt Hannibal Lector. Of Himmler.
Maar het belangrijkste is dat u een antwoord hebt gegeven. Uw blog is zeer interessant en nuttig. Ik vind is een meer dan effectieve aan kunstenaars die niet wist te ontdekken. Maar ik herhaal: Je moet ook wat informatie over de kunstenaars: nationaliteit, leeftijd en enkele korte vermelding van zijn werk. Echter, ik begrijp je redenen.

Ik heb geen kennis van het Engels. Slechts een paar begrippen. Maar ik maak je klaar om het Engels te lezen. Maar voor mij de Nederlander of de Nederlandse taal is een mysterie. Films die ik ooit heb gezien in Nederland. Ik leek koud, maar goede staat en goed visueel beeld van het leven. Bovendien, Verhoeven, Holland of Hollywood. En sommige filmmaken dat ik nu niet het recht onthouden (je moet mijn dossier te zien.)

In uw lijst van films die u noemt "La notte". Antonioni, doe wat bedoel je? Ik zag haar op het moment van introductie, de laatste vier decennia. Soms gebruik ik het in cursussen en lessen die ik geef over het lezen van de taal van de cinema. We moeten blijven in Antonioni Tarkovski in Zokurov, en in sommige Chinese bestuurders. Het gebruik van sequentie-shots, de "pauzes en stiltes. Ze zeggen dat de "serie shot" (het vliegtuig te lang in de bioscoop) is de toekomst van de cinema van de concurrentie van video-clip taal.

Clint Eastwood's films lijken me de laatste klassieke werken. Ik hou echt van. "Tarnation" is een andere zaak, maar ik denk dat het geldig is. Ik hou van mijn plezier met zijn subversieve ironie en verdriet overweldigend. Kieslowski ze gewaardeerd ons al jaren. Nu, ik weet het niet. Maar ik denk dat zijn films hebben echt goede momenten. De gebroeders Coen zijn zeer scherp. "No Country For Old Men" (ik denk dat dit is geschreven) vond ik een film die door zijn psychotische geweld metafoor voor de Verenigde Staten, door het idee dat het Kwaad (Chigurth, weet je nog?) Kan niet worden uitgeroeid en want er is een nieuwe wereld die niet begrepen kan worden met eerdere paradigma's (Tommy Lee Jones). Film verhelderend.

Amilcar Moretti said...

Weet je wat ik denk? Laat de VS rijk is in verval, maar nog steeds te veel schade te doen. In Zuid-Amerika, waar Argentinië ligt, zijn er veel militaire garnizoenen in Colombia. In Midden-Amerika hebben veel soldaten in Haïti, Guatemala, El Salvador, broederlijke landen van het tragische lot. Een maand geleden, 7000 Amerikaanse troepen landden in Costa Rica. Waarom? Nou, ik denk dat de geest is een oorlogszuchtige en de terminal dat de records "No country for old man". Ik denk dat het ook goed uitziet in "Tarnation", hoewel de hoofdpersoon wekt liefde en barmhartigheid.

Zoals voor de tango. Voor de afgelopen vijf jaar hebben geproduceerd hier een presentatie van de tango. De meeste Argentijnen weten niet hoe om te dansen tango.Hasta tien jaar geleden de meeste mensen niet luisteren naar de tango. De tango hier had zijn gouden moment tussen de 30 en 50 van de twintigste eeuw. Mijn vader en mijn moeder wist hoe erg goed dansen. Mijn vader was een tango componist en directeur van een tango-orkest. Het was een violist. Mijn moeder speelde bandoneon (een instrument van Duitse oorsprong). Tango is sensueel, heel fysiek. Melee. Het is een manier van vrijen. Sex. Zeer erotisch en sensueel. Ik hou van de benen van de vrouwen die dansen tango, met zwarte kousen en hoge hakken, stiletto's. Met mijn vrouw, "ik" Ik was altijd getrouwd, "Ik heb altijd al verenigd in het huwelijk, trouwde geboren" - we altijd praten over gaan om lessen tango. Ik denk niet dansen, maar ik hoor het wel veel. Ik stel voor dat u en luisteren naar de muziek van mijn band "La Pasión Argentina" op mijn website: www.moretticulturaeros.com.ar. Het muzikale thema is de tango "Vida mía". Het orkest is dat van Osvaldo Fresedo 60 jaar geleden. Er is meer dat orkest. Fresedo, een leraar. Zodra Dizzy Gillespie bezocht Argentinië te lopen genaamd Fresedo muziek, en geregistreerd "Vida Mía" ("My Love" with "My Love". is de vrouw van wie hij hield, of Argentinië, die een vrouw is).
Borges, moet een boek schrijven over hem. Patagonië, moet u een ander boek schrijven. Ik zal het doen. Ik adviseer een aantal recente films die de Argentijnse Patagonië show heel realisme: "El perro" en "Historias mínimas", zowel door Carlos Sorin. Ook "El viento se llevó lo qué" Carlos Agresti, die leefden en veel gefilmd in Nederland, zijn vroege films. De Pablo Trapero's "Mundo grúa", "Nacido y criado", gefilmd in Patagonië, maar in andere, minder aride zone. U kunt online te krijgen. Ik weet niet of er ondertitels, misschien wel in het Engels, ik denk niet dat in het Nederlands. Van Agresti moet er zijn films in overheidsinstellingen of stichtingen.
Beste Monica, ik blijf je blog te bestuderen. Ik werd getroffen door Theo Mercier, hoewel misschien wat gekunsteld. In uw blog vond ik opgemerkt dat in de vroege dagen, hij meer realistische beelden in de voorkeurstaal van zwart en wit. Dan heb je al evolueert in de richting van kunstenaars dromen, surrealistische, hyper-realistisch, abstract.
Nou, laten schrijven voor nu.
"Casablanca" door Curtiz met Humphrey Bogart: "Dit kan het begin van een mooie vriendschap."
Een warme groet.
Amilcar Moretti
Argentinië
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

Weet je wat ik denk? Laat de VS rijk is in verval, maar nog steeds te veel schade te doen. In Zuid-Amerika, waar Argentinië ligt, zijn er veel militaire garnizoenen in Colombia. In Midden-Amerika hebben veel soldaten in Haïti, Guatemala, El Salvador, broederlijke landen van het tragische lot. Een maand geleden, 7000 Amerikaanse troepen landden in Costa Rica. Waarom? Nou, ik denk dat de geest is een oorlogszuchtige en de terminal dat de records "No country for old man". Ik denk dat het ook goed uitziet in "Tarnation", hoewel de hoofdpersoon wekt liefde en barmhartigheid.

Zoals voor de tango. Voor de afgelopen vijf jaar hebben geproduceerd hier een presentatie van de tango. De meeste Argentijnen weten niet hoe om te dansen tango.Hasta tien jaar geleden de meeste mensen niet luisteren naar de tango. De tango hier had zijn gouden moment tussen de 30 en 50 van de twintigste eeuw. Mijn vader en mijn moeder wist hoe erg goed dansen. Mijn vader was een tango componist en directeur van een tango-orkest. Het was een violist. Mijn moeder speelde bandoneon (een instrument van Duitse oorsprong). Tango is sensueel, heel fysiek. Melee. Het is een manier van vrijen. Sex. Zeer erotisch en sensueel. Ik hou van de benen van de vrouwen die dansen tango, met zwarte kousen en hoge hakken, stiletto's. Met mijn vrouw, "ik" Ik was altijd getrouwd, "Ik heb altijd al verenigd in het huwelijk, trouwde geboren" - we altijd praten over gaan om lessen tango. Ik denk niet dansen, maar ik hoor het wel veel. Ik stel voor dat u en luisteren naar de muziek van mijn band "La Pasión Argentina" op mijn website: www.moretticulturaeros.com.ar. Het muzikale thema is de tango "Vida mía". Het orkest is dat van Osvaldo Fresedo 60 jaar geleden. Er is meer dat orkest. Fresedo, een leraar. Zodra Dizzy Gillespie bezocht Argentinië te lopen genaamd Fresedo muziek, en geregistreerd "Vida Mía" ("My Love" with "My Love". is de vrouw van wie hij hield, of Argentinië, die een vrouw is).
Borges, moet een boek schrijven over hem. Patagonië, moet u een ander boek schrijven. Ik zal het doen. Ik adviseer een aantal recente films die de Argentijnse Patagonië show heel realisme: "El perro" en "Historias mínimas", zowel door Carlos Sorin. Ook "El viento se llevó lo qué" Carlos Agresti, die leefden en veel gefilmd in Nederland, zijn vroege films. De Pablo Trapero's "Mundo grúa", "Nacido y criado", gefilmd in Patagonië, maar in andere, minder aride zone. U kunt online te krijgen. Ik weet niet of er ondertitels, misschien wel in het Engels, ik denk niet dat in het Nederlands. Van Agresti moet er zijn films in overheidsinstellingen of stichtingen.
Beste Monica, ik blijf je blog te bestuderen. Ik werd getroffen door Theo Mercier, hoewel misschien wat gekunsteld. In uw blog vond ik opgemerkt dat in de vroege dagen, hij meer realistische beelden in de voorkeurstaal van zwart en wit. Dan heb je al evolueert in de richting van kunstenaars dromen, surrealistische, hyper-realistisch, abstract.
Nou, laten schrijven voor nu.
"Casablanca" door Curtiz met Humphrey Bogart: "Dit kan het begin van een mooie vriendschap."
Een warme groet.
Amilcar Moretti
Argentinië
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

Sorry, Monika. I do not know why the messages are sent twice, repeated, repeated.
Well, good news for your answer. It happens that the internet, I believe, increases the connection but no communication. We are all more connected, but not better communicated. It is paradoxical. On the one hand, there is some suspicion in this remote connectivity, digital and dark, with people faceless body. Anyone can lie, pretend to be what is not. On the other hand, there is a risky innocence or naivety that assumes that the Internet connects us more deeply. And there's the flirting, the gallantry, seduction, which does not seem bad, but it seems a search in the dark. One can find Hannibal Lector. Or Himmler.
But the important thing is that you have given an answer. Your blog is very interesting and useful. I find has been a more than effective to discover artists who did not know. But I repeat: You should include some information about the artists: nationality, age, and some brief mention of his work. However, I understand your reasons.

I have no knowledge of English. Only a few notions. But I get ready to read English. But for me the Dutchman or Dutch language is a mystery. Movies I've ever seen in the Netherlands. I seemed cold but good record and good visual picture of life. In addition, Verhoeven, Holland or Hollywood. And some filmmaking that I do not remember right now (you should see my file.)

In your list of movies you mention "La notte". Antonioni, what do you mean it? I saw her at the time of release, for four decades. Sometimes I use it in courses and classes that I teach about reading the language of cinema. We must continue to Antonioni in Tarkovsky in Zokurov, and in some Chinese directors. The use of sequence shots, the "pauses and silences. They say that the "sequence shot" (the plane too long in the cinema) is the future of cinema face of competition from video-clip language.

Clint Eastwood's films seem to me the last classic works. I really like. "Tarnation" is another matter, but I think it is valid. I like my fun with his subversive irony and sadness overwhelming. Kieslowski they valued us for years. Now, I do not know. But I think his films have really good moments. The Coen brothers are very incisive. "No Country for Old Men" (I think that this is written) I found a film taken by his psychotic violence metaphor for the United States, by the idea that Evil (Chigurth, remember?) Can not be exterminated and because there is a new world that can not be understood with previous paradigms (the Tommy Lee Jones). Movie illuminating.
(Continued in another message)

Amilcar Moretti said...

Sorry, Monika. I do not know why the messages are sent twice, repeated, repeated.
Well, good news for your answer. It happens that the internet, I believe, increases the connection but no communication. We are all more connected, but not better communicated. It is paradoxical. On the one hand, there is some suspicion in this remote connectivity, digital and dark, with people faceless body. Anyone can lie, pretend to be what is not. On the other hand, there is a risky innocence or naivety that assumes that the Internet connects us more deeply. And there's the flirting, the gallantry, seduction, which does not seem bad, but it seems a search in the dark. One can find Hannibal Lector. Or Himmler.
But the important thing is that you have given an answer. Your blog is very interesting and useful. I find has been a more than effective to discover artists who did not know. But I repeat: You should include some information about the artists: nationality, age, and some brief mention of his work. However, I understand your reasons.

I have no knowledge of English. Only a few notions. But I get ready to read English. But for me the Dutchman or Dutch language is a mystery. Movies I've ever seen in the Netherlands. I seemed cold but good record and good visual picture of life. In addition, Verhoeven, Holland or Hollywood. And some filmmaking that I do not remember right now (you should see my file.)

In your list of movies you mention "La notte". Antonioni, what do you mean it? I saw her at the time of release, for four decades. Sometimes I use it in courses and classes that I teach about reading the language of cinema. We must continue to Antonioni in Tarkovsky in Zokurov, and in some Chinese directors. The use of sequence shots, the "pauses and silences. They say that the "sequence shot" (the plane too long in the cinema) is the future of cinema face of competition from video-clip language.

Clint Eastwood's films seem to me the last classic works. I really like. "Tarnation" is another matter, but I think it is valid. I like my fun with his subversive irony and sadness overwhelming. Kieslowski they valued us for years. Now, I do not know. But I think his films have really good moments. The Coen brothers are very incisive. "No Country for Old Men" (I think that this is written) I found a film taken by his psychotic violence metaphor for the United States, by the idea that Evil (Chigurth, remember?) Can not be exterminated and because there is a new world that can not be understood with previous paradigms (the Tommy Lee Jones). Movie illuminating.
(Continued in another message)

Amilcar Moretti said...

You know what I think? Let the U.S. empire is in decline, but still going to do much damage. In South America, where Argentina is located, there are many military garrisons in Colombia. In Central America have many soldiers in Haiti, Guatemala, El Salvador, fraternal countries of tragic destiny. A month ago, 7000 U.S. troops landed in Costa Rica. Why? Well, I think that spirit is a warmonger and terminal that records "No Country for Old Men." I think it also looks good in "Tarnation", although the protagonist arouses love and mercy.

As for the tango. For the past five years have produced here a presentation of the tango. Most Argentines do not know how to dance tango.Hasta ten years ago most people did not listen to tango. The tango here had its golden moment between 30 and 50 of the twentieth century. My father and my mother knew how to dance very well. My father was a tango composer and director of a tango orchestra. It was a violinist. My mother played bandoneon (an instrument of German origin). Tango is sensual, very physical. Melee. It is a way of making love. Sex. Very erotic and sensual. I love the legs of women who dance tango, with black stockings and high heels, stilettos. With my wife, "I" I was always married, "I have always been united in marriage," born married "- we always talk of going to tango classes. I do not dance but I hear it a lot. I suggest you enter and listen to the music of my link "The Passion of Argentina" on my website: www.moretticulturaeros.com.ar. The musical theme is the tango "Vida mía". The orchestra is that of Osvaldo Fresedo 60 years ago. There is more that orchestra. Fresedo, a teacher. Once Dizzy Gillespie visited Argentina to run called Fresedo music, and recorded "Vida mía" ("Me Life" is "My Love" is the woman he loved, or Argentina, who is a woman).
Borges, should write a book about him. Patagonia, you should write another book. I'll do. I recommend some recent films that show the Patagonia Argentine quite realism: "El perro" and "Historias mínimas", both by Carlos Sorin. Also "El viento se llevó lo qué" Carlos Agresti, who lived and filmed a lot in Holland, his early films. De Pablo Trapero's "MUndo grúa" and "Nacido y criado", filmed in Patagonia, but in other less arid zone. You can get online. I do not know if there are subtitles in English may not think in Dutch. From Agresti must have films there in government agencies or foundations.
Dear Monica, I continue to study your blog. I was struck by Theo Mercier, though perhaps somewhat contrived. In your blog I found noted that in the early days, he preferred more realistic images in black and white. Then, you've been evolving toward artists dream, surreal, hyper-realistic, abstract.
Well, I leave now to write.
"Casablanca" by Curtiz, with Humphry Bogart: "This may be the beginning of a beautiful friendship."
A warm greeting.
Amilcar Moretti
Argentina
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

You know what I think? Let the U.S. empire is in decline, but still going to do much damage. In South America, where Argentina is located, there are many military garrisons in Colombia. In Central America have many soldiers in Haiti, Guatemala, El Salvador, fraternal countries of tragic destiny. A month ago, 7000 U.S. troops landed in Costa Rica. Why? Well, I think that spirit is a warmonger and terminal that records "No Country for Old Men." I think it also looks good in "Tarnation", although the protagonist arouses love and mercy.

As for the tango. For the past five years have produced here a presentation of the tango. Most Argentines do not know how to dance tango.Hasta ten years ago most people did not listen to tango. The tango here had its golden moment between 30 and 50 of the twentieth century. My father and my mother knew how to dance very well. My father was a tango composer and director of a tango orchestra. It was a violinist. My mother played bandoneon (an instrument of German origin). Tango is sensual, very physical. Melee. It is a way of making love. Sex. Very erotic and sensual. I love the legs of women who dance tango, with black stockings and high heels, stilettos. With my wife, "I" I was always married, "I have always been united in marriage," born married "- we always talk of going to tango classes. I do not dance but I hear it a lot. I suggest you enter and listen to the music of my link "The Passion of Argentina" on my website: www.moretticulturaeros.com.ar. The musical theme is the tango "Vida mía". The orchestra is that of Osvaldo Fresedo 60 years ago. There is more that orchestra. Fresedo, a teacher. Once Dizzy Gillespie visited Argentina to run called Fresedo music, and recorded "Vida mía" ("Me Life" is "My Love" is the woman he loved, or Argentina, who is a woman).
Borges, should write a book about him. Patagonia, you should write another book. I'll do. I recommend some recent films that show the Patagonia Argentine quite realism: "El perro" and "Historias mínimas", both by Carlos Sorin. Also "El viento se llevó lo qué" Carlos Agresti, who lived and filmed a lot in Holland, his early films. De Pablo Trapero's "MUndo grúa" and "Nacido y criado", filmed in Patagonia, but in other less arid zone. You can get online. I do not know if there are subtitles in English may not think in Dutch. From Agresti must have films there in government agencies or foundations.
Dear Monica, I continue to study your blog. I was struck by Theo Mercier, though perhaps somewhat contrived. In your blog I found noted that in the early days, he preferred more realistic images in black and white. Then, you've been evolving toward artists dream, surreal, hyper-realistic, abstract.
Well, I leave now to write.
"Casablanca" by Curtiz, with Humphry Bogart: "This may be the beginning of a beautiful friendship."
A warm greeting.
Amilcar Moretti
Argentina
www.moretticulturaeros.com.ar
Blog: amilcarmoretti.wordpress.com.ar

Amilcar Moretti said...

Sorry, Monika. I write something wrong. Or press a wrong key. But all the comments that I send are published twice. Why?
Amilcar Moretti